วันนี้เพิ่งอ่าน โต๊ะโตะจัง เด็กหญิงข้างหน้าต่าง (link สำนักพิมพ์ผีเสื้อ) แต่งโดย เท็ตสึโกะ คุโรยานางิ แปลโดยคุณผุสดี นาวาวิจิต

ผมเห็นหนังสือเรื่องนี้มานานมากตั้งแต่งานหนังสือสมัยเด็กๆ (ตั้งแต่สมัยจัดที่คุรุสภา!!) แต่ไม่เคยอ่านเลย งานหนังสือเมื่อต้นปีที่ผ่านมาเลยลองซื้อมาอ่าน พบว่าตัวเองพลาดหนังสือดีๆ เล่มนี้ไปตั้งหลาย 10 ปีเลยทีเดียว T^T

หนังสือเรื่องนี้เล่าประวัติของคุณเท็ตสึโกะสมัยเรียน ป1 - ป3 ซึ่งเป็นช่วงเพิ่งเริ่มสงครามโลกครั้งที่ 2 สมัยเด็กๆ เธอเรียกตัวเองว่าโต๊ะโตะจัง เธอโดนไล่ออกจากโรงเรียนประถม - -" เพราะว่าเธอเป็นเด็กซน ช่างพูด hyper เห็นอะไรถูกใจก็ตาเป็นประกายปิ๊งๆ แล้ววิ่งใส่เลย ชอบเล่นมุดโน่นมุดนี้ สมาธิสั้น เห่ออะไรก็จะตื่นเต้นเล่นแต่สิ่งนั้นจนหายเห่อ แม่เลยพาเธอไปเข้าโรงเรียนโทโมเอของคุณครูโคบายาชิ ครูและโรงเรียนที่สอนเด็กแบบไม่เหมือนใคร โรงเรียนที่ห้องเรียนเป็นรถไฟเก่า มีสนามหญ้า สระว่ายน้ำให้เด็กวิ่งเล่น สอนให้เด็กเป็นตัว ของตัวเอง ได้ทำและได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองชอบ โรงเรียนที่ทำให้โต๊ะโตะจังอยากจะไปโรงเรียนเพื่อเรียนและเล่นกับเพื่อนและคุณครูอย่างมีความสุขทุกวัน

หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเด็กที่สดใส อ่านสนุกมากๆ อ่านง่ายมาก อ่านแล้วนึกถึงตัวเองตอนเป็นเด็ก หนังสือเล่มนี้ไม่ได้เป็นแบบแนวหนังสือเด็กโลกสวยแต่อย่างเดียว แต่ยังสอดแทรกความผลัดพราก ความผิดหวัง ความหดหู่เลวร้ายของสงครามแบบไม่โจ่งแจ้งนักแต่อ่านไปก็รู้สึกได้ แต่ละเรื่องจะสอนให้ โต๊ะโตะจังของเราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทีละนิดๆ แต่ละประสบการณ์ของโต๊ะโตะจังนี่อ่านไปเอามาเปรียบเทียบกับตัวเองสมัยเด็กได้เกือบทุกตอน ทั้งเรื่องของเพื่อนคนแรก หมาตัวแรกที่เลี้ยง ครั้งแรกที่รู้จักความตาย การทำอาหารด้วยตัวเองครั้งแรก สมัยที่ตัวเองรู้สึกตื่นเต้นสนุกไปซะทุกอย่าง เรียกว่าอ่านแล้วอินนั่นแหละ :p

อีกสิ่งที่หนังสือกล่าวถึงคือความรักและความเอาใจใส่นักเรียนของคุณครูโคบายาชิ วิธีการสอนเด็กที่เน้นเด็กแสดงถึงความรักและความเข้าใจในตัวเด็กแต่ละคน อ่านแล้วรู้สึกว่า ถ้าเราเป็นเด็ก ก็อยากเรียนโรงเรียนแบบนี้ หรือถ้าเราเป็นครู ก็อยากสอนเด็กแบบนี้

สรุปแล้วหนังสือเล่มนี้ดีมากๆ ครับ หลายๆ ตอนอ่านแล้วหัวเราะ อมยิ้มอยู่คนเดียว หรือบางตอนก็น้ำตาไหลตามเลย T^T คิดถึงสมัยเด็กๆ จัง ...

Comment

Comment:

Tweet