Good Bye ข้าวเม่า
posted on 31 Aug 2010 23:45 by plynoi in plynoiหลังจากข้าวตูจากผมไปตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ข้าวเม่า พี่น้องร่วมท้องของข้าวตูก็เริ่มมีอาการกินอะไรไม่ค่อยจะได้ เอาแต่นอน เดินเหินไม่ค่อยจะมีแรงอีกครั้ง แต่คราวนี้มันเป็นยาวเลย จนกระทั่งมันกินอาหารเม็ดไม่ได้ พ่อผมต้องบดให้ละเอียดแล้วผสมน้ำให้มันกิน จนกระทั่งมัน "หยุด" กินน้ำและอาหารด้วยตัวมันเองโดยสิ้นเชิงจนผอมเหลือแต่กระดูกได้สัก 1 อาทิตย์ที่ผ่านมา
วันนี้ตอนบ่ายๆ พ่อผมกลับมาบ้าน มันก็จากโลกนี้ไปแล้ว
จริงๆ อาการของมัน คนที่เลี้ยงหมาจนแก่ตายมาแล้วอย่างบ้านผมก็เดาๆ ได้ว่า "มันถึงวาระสุดท้ายของมันแล้ว" ซึ่งหมานิสัยเงียบๆ ไม่ค่อยโวยวายอย่างมันก็แสดงอาการยอมรับว่าถึงแก่เวลาแต่โดยดีเมื่อเทียบกับนังม๊อกก้าแม่ของมันที่ฝืนและยื้อตัวเองจนถึงที่สุดก่อนจะแก่ตาย (ส่วนไอ้ตูมันวูบไปกระทันหัน) พ่อผมก็ขุดหลุมไว้รอมันแล้ว (จากประสบการณ์ ขุดหลุมรอหมาตัวไหนมันจะอยู่ต่อได้อีกเป็นปีๆ)
ไอ้ข้าวเม่านี้เป็นหมาที่ตอนแรกบ้านผมให้คนอื่นไปแล้วนะ (นังม๊อกก้าออกลูกมา 7 ให้คนอื่นไป 5 เลี้ยงเอง 2) แต่ด้วยมันร้องโวยวาย เค้าเลยเอามาคืน บ้านผมเลยเลี้ยงมันมาจนถึงทุกวันนี้ มันเป็นหมาที่หน้าตาเหมือนแม่แต่ถอดนิสัยเหมือนพ่อมันมาไม่ผิดเพี้ยน ดื้อๆ ทื่อๆ ตรงไปตรงมา ไม่มีมารยาอะไร ไม่ขี้ประจบ เป็นหมาที่เป็นลูกไล่ของไอ้ข้าวตูมาโดยตลอด (มีกัดกันบ้าง และผลออกมาคือเสมอกันทุกครั้ง) มันเคยไปนอนข้างๆ กะทะแล้วน้ำมันกระเด็นใส่อานจนเป็นตำหนิอยู่ 1 จุด
จากบนลงล่าง นังม๊อกก้า ข้าวเม่าและข้าวตู
ด้วยความที่มันทื่อๆ ไม่ได้ขี้อ้อนขี้ประจบนัก มันจึงเป็นหมาอันดับสามในบ้านผมเสมอ แต่มันก็ทำหน้าที่เฝ้าบ้านได้เป็นอย่างดี พอมีลูกหมาใหม่มาก็ไม่ได้ทำตัวให้เป็นปัญหา แถมลูกหมาใหม่ยังชอบมาเลียปากและกินขี้มันอีก (ฮ่วย!!!)
ภายหลังขามันเริ่มไม่ค่อยดี เริ่มมีปัญหาการกินอาหาร (entry 1, entry 2) และเริ่มควบคุมการขี้การเยี่ยวไม่ได้ เริ่มเอาแต่นอน โดยกลับเข้าไปนอนในกรงที่มันไม่ได้นอนมา 4 - 5 ปี และยิ่ง 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาที่มันหยุดกินข้าวกินน้ำไปด้วยตัวมันเองเลย ผมก็เสียวๆ แล้วว่า มันไปแน่
family ใหม่ ข้าวตู ข้าวปุ้น ข้าวเม่าและข้าวตอก
เมื่อวานผมบอกกับบ้านว่า น่าจะพามันไปให้น้ำเกลือหน่อยนะ ที่บ้านก็บอกว่า อย่าไปยื้อมันเลย ปล่อยมันไปเหอะ เมื่อเช้าผมก็เพิ่งตบหัวมันบอกว่าอย่าห่วงอะไรเลย ไปเหอะ แต่พอมันไปจริงๆ ดูเหมือนผมจะทำใจไม่ได้แฮะ T^T
ตอนนี้พยายามทำใจว่า ได้มีโอกาสเลี้ยงหมาจนแก่ตายคาบ้านตั้ง 3 ตัว เป็นประสบการณ์หนึ่งของชีวิตเลยแฮะ
วันนี้ตอนบ่ายๆ พ่อผมกลับมาบ้าน มันก็จากโลกนี้ไปแล้ว
จริงๆ อาการของมัน คนที่เลี้ยงหมาจนแก่ตายมาแล้วอย่างบ้านผมก็เดาๆ ได้ว่า "มันถึงวาระสุดท้ายของมันแล้ว" ซึ่งหมานิสัยเงียบๆ ไม่ค่อยโวยวายอย่างมันก็แสดงอาการยอมรับว่าถึงแก่เวลาแต่โดยดีเมื่อเทียบกับนังม๊อกก้าแม่ของมันที่ฝืนและยื้อตัวเองจนถึงที่สุดก่อนจะแก่ตาย (ส่วนไอ้ตูมันวูบไปกระทันหัน) พ่อผมก็ขุดหลุมไว้รอมันแล้ว (จากประสบการณ์ ขุดหลุมรอหมาตัวไหนมันจะอยู่ต่อได้อีกเป็นปีๆ)
ไอ้ข้าวเม่านี้เป็นหมาที่ตอนแรกบ้านผมให้คนอื่นไปแล้วนะ (นังม๊อกก้าออกลูกมา 7 ให้คนอื่นไป 5 เลี้ยงเอง 2) แต่ด้วยมันร้องโวยวาย เค้าเลยเอามาคืน บ้านผมเลยเลี้ยงมันมาจนถึงทุกวันนี้ มันเป็นหมาที่หน้าตาเหมือนแม่แต่ถอดนิสัยเหมือนพ่อมันมาไม่ผิดเพี้ยน ดื้อๆ ทื่อๆ ตรงไปตรงมา ไม่มีมารยาอะไร ไม่ขี้ประจบ เป็นหมาที่เป็นลูกไล่ของไอ้ข้าวตูมาโดยตลอด (มีกัดกันบ้าง และผลออกมาคือเสมอกันทุกครั้ง) มันเคยไปนอนข้างๆ กะทะแล้วน้ำมันกระเด็นใส่อานจนเป็นตำหนิอยู่ 1 จุด
จากบนลงล่าง นังม๊อกก้า ข้าวเม่าและข้าวตู
ด้วยความที่มันทื่อๆ ไม่ได้ขี้อ้อนขี้ประจบนัก มันจึงเป็นหมาอันดับสามในบ้านผมเสมอ แต่มันก็ทำหน้าที่เฝ้าบ้านได้เป็นอย่างดี พอมีลูกหมาใหม่มาก็ไม่ได้ทำตัวให้เป็นปัญหา แถมลูกหมาใหม่ยังชอบมาเลียปากและกินขี้มันอีก (ฮ่วย!!!)
ภายหลังขามันเริ่มไม่ค่อยดี เริ่มมีปัญหาการกินอาหาร (entry 1, entry 2) และเริ่มควบคุมการขี้การเยี่ยวไม่ได้ เริ่มเอาแต่นอน โดยกลับเข้าไปนอนในกรงที่มันไม่ได้นอนมา 4 - 5 ปี และยิ่ง 1 อาทิตย์ที่ผ่านมาที่มันหยุดกินข้าวกินน้ำไปด้วยตัวมันเองเลย ผมก็เสียวๆ แล้วว่า มันไปแน่
family ใหม่ ข้าวตู ข้าวปุ้น ข้าวเม่าและข้าวตอก
เมื่อวานผมบอกกับบ้านว่า น่าจะพามันไปให้น้ำเกลือหน่อยนะ ที่บ้านก็บอกว่า อย่าไปยื้อมันเลย ปล่อยมันไปเหอะ เมื่อเช้าผมก็เพิ่งตบหัวมันบอกว่าอย่าห่วงอะไรเลย ไปเหอะ แต่พอมันไปจริงๆ ดูเหมือนผมจะทำใจไม่ได้แฮะ T^T
ตอนนี้พยายามทำใจว่า ได้มีโอกาสเลี้ยงหมาจนแก่ตายคาบ้านตั้ง 3 ตัว เป็นประสบการณ์หนึ่งของชีวิตเลยแฮะ
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
#1 By [][] RenzE | Other|side914 [][] 「レンゼ」 on 2010-08-31 23:54