Blog it together

บางครั้งผมรู้สึกความความขี้เกียจก็อยู่เบื้องหลังความเจริญก้าวหน้าของมนุษย์

• เพราะเราขี้เกียจเดิน เราจึงขี้ม้า สร้างจักรยาน จนเลยเถิดมาเป็นรถยนต์
• เพราะเราขี้เกียจทำอะไรบางอย่างที่เราไม่อยากทำเอง จึงเกิดการแลกเปลี่ยนซื้อขาย ไปมาๆ เราขี้เกียจออกจากบ้านจึงเกิด E market
• ฯลฯ

จริงๆ เหตุผลที่บอกมามันก็เข้าข้างตัวเองคิดเองเออเองอยู่ แต่อยากจะยกตัวอย่างว่าบางครั้งความขี้เกียจถ้าใช้มันอย่างสร้างสรรค์ มันก็พอจะทำให้เกิดประโยชน์อะไรขึ้นมาบ้าง (แน่แง่ที่ขี้เกียจทำอย่างนึง แล้วจึงทำอีกอย่างนึงขึ้นมาแทน)
ปัญหาคือความขี้เกียจหลายๆ ครั้ง มันคือความขี้เกียจที่จะทำเชี่ยไรแม่งทุกอย่างๆ และผลลัพท์ของมันก็คือ การไม่ทำเชี่ยอะไรเลย (ย้ำว่าไม่ทำอะไรที่เป็นประโยชน์เลย)... แน่นอนทุกคนย่อมมีความรู้สึกแบบนี้ แต่บางครั้ง การที่จะทำแบบนี้ แม่งทุกวัน มันก็เหี้ยเกินไป

เพราะบางครั้งผมก็รู้สึกว่าถ้าปล่อยให้ความขี้เกียจแบบไม่อยากทำอะไรสักกะอย่างเลยมันเกาะกุมสมองกับจิตใจมากเกินไป .... บางครั้งเราอาจจะทำให้คนอื่นรอบข้างเดือดร้อนไปโดยเราไม่รู้ตัว (หรือรู้ตัวแต่ขี้เกียจที่จะสนใจ)