Blog it together

เมื่อวันก่อนไปดู Paradise Now หนังปาเลสไตน์โดย ฮานี อาบู-อัสซาด ครับ

สงครามโลกครั้งที่ 2 แม้ว่าจะจบลงไปนานแล้ว แต่บาดแผลที่มันสร้าง ยังคงอยู่บนโลกใบนี้และส่งผลมาจนถึงทุกวัน ดูตัวอย่างใกล้ๆตัว ก็กรณี จีน-ญี่ปุ่น-เกาหลี หรือที่รุนแรงจริงๆ และยังรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ คงเป็นระหว่าง อิสราเอลและปาเลสไตน์

หนังเรื่องนี้เล่าถึงชีวิตในวันสุดท้ายของสองหนุ่มปาเลสไตน์ คาเลดและซาอิด ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ด้วยความยากลำบากในเขตเวสแบงค์ เมื่อวันหนึ่งเค้าได้รับเลือกให้เป็นมือระเบิดพลีชีพ ไปถล่มเมืองเทลาวีฟกลางอิสราเอล
พวกเค้าซึ่งโกรธแค้นอิสราเอลเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงรับหน้าที่อย่างไม่ลังเล แต่นั่นเป็นสิ่งที่พวกเค้าต้องการจริงๆ เหรอ?


หนังเรื่องนี้ เล่าจากมุมมองของผู้ถูกกระทำและสร้างโดยผู้ที่มีส่วนร่วมต่อความขัดแย้งจริงๆ ไม่ได้เล่าหรือสร้างโดยประเทศที่สามแต่อย่างใดครับ หนังดูแล้วเครียดมากๆ ทำให้รู้ว่าบางที อุดมการณ์ ชีวิตจิตใจ ความแค้น มันก็เกี่ยวพันกันอย่างแยกไม่ออก

หนังเรื่องนี้ทำให้ผมรู้ว่าคำว่าสันติภาพมันต้องยอมที่จะ"สันติภาพ"กันทั้งคู่ครับ มันไม่ใช่ง่ายๆ อย่างโยนคำว่าสันติภาพไป แล้วบอกให้หยุดแค้นกันเถอะ โดยฝ่ายที่ไม่เกี่ยวข้องใดๆ และสงครามมันเป็นเรื่องเลวร้ายที่ทำให้ท้ายที่สุดแล้ว
ผู้บริสุทธิ์ก็ต้องมาทำร้ายกันเอง........ แต่ผมก็ยังหวังในสันติภาพ

ที่มา - Paradise Now@Pantip